4. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, Yerel Mahkemece cebir kullanarak yaralama eyleminin, fuhuş suçunun nitelikli hali olduğu gözetilmeyerek suç vasfında yanılgıya düşülmesi karşısında, yaralama suçuna ilişkin hükmün de temyiz incelemesine tabi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Müşteki Müberya’nın, sanığın müşteri geleceğini belirterek hazırlanmasını istediğini, ilişkiye girmek istemediğini söyleyince tartıştıklarını, sanığın kafasını duvara vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, sanığın baskısıyla gelen kişiyle ilişkiye girdiği şeklinde anlatımları karşısında; atılı suçu cebir kullanmak suretiyle işlediği anlaşılmasına karşın sanığın müştekiye yönelik eyleminde TCK'nın 227/4. maddesinin uygulanmaması,

2.Sanığın, fuhuş yapması için müştekiye cebir kullanması ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralaması eyleminin bir bütün olarak fuhuş suçunun unsurlarını oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıyla yaralama ve fuhuş suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet kararları verilmesi, Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülerek, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.