12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın sevk ve idaresindeki otomobil ile gece saat 03:30 sıralarında, aydınlatmanın bulunmadığı, azami hız limitinin belirtilmediği meskun mahalde, bölünmemiş çift yönlü karayolunda seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, aynı istikamete arkasında seyir halinde olan ...’ın idaresindeki otomobil ile sanığın aracının sağından geçmeye çalıştığı ve her iki araç yan yana geldiği sırada ...’ın aracının sol kısmının, sanığın aracının sağ kısımları ile çarpışması sonucu her iki aracın yaklaşık 41 metre ileriden taşıt yolunun solundan dere yatağına düştükleri, ...’ın öldüğü, mahkemece sanığın kusurlu bir hareketinin bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilen olayda,

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin keşif yapılmamasına, kollukta dinlenen tanıkların çoğunun mahkemece dinlenmemesine, sanık ile ölenin alkollü vaziyette yarıştıklarına, sanığın kusurlu olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükmün gerekçe kısmında sanığın kusurunun bulunmadığının belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-a-b madddelerine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendinde yer alan “CMK’nın 223/2-a-b” ibaresi çıkarılarak yerine “CMK'nın 223/2-c” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan beraate ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.