(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını faiz oranlarındaki düşüşler nedeniyle yeniden yapılandırdığını ileri sürerek yapılandırma bedeli adı altında tahsil edilen toplam 3.721 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, 3.721 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı banka harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Dava konusu uyuşmazlık, konut kredi sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, 492 sayılı kanunun değişik 123/son maddesinde yargı harçlarından istisna olan işlemler açıklanmakla birlikte dava konusu uyuşmazlığın ise istisna kapsamına girmediği anlaşılmaktadır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 6.10.2010 gün, 2010/12-443 E, 2010/471 K sayılı kararı). 4603 sayılı kanunun 4. maddesindeki "bu kanun çerçevesinde yapılacak işlemler ve bu işlemlere ilişkin olarak düzenlenecek kağıtlar her türlü vergi, resim ve harçtan müstesnadır" düzenlemesi açıkça yargı işlemlerini kapsamamaktadır. Açıklanan nedenlerle,mahkemece davalı bankanın harçtan muaf olduğundan bahis ile harç alınmasına yer olmadığına dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir. 2013/13694-15173 Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.