Esas No
E. 2020/2539
Karar No
K. 2021/1068
Karar Tarihi
Karar Sonucu
REDDİNE
Hukuk Alanı
İcra İflas Hukuku
Aramaya Dön
YARGITAY

11. Hukuk Dairesi

E. 2020/2539 K. 2021/1068 T.
Karar Sonucu REDDİNE
Resmî Atıf Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2020/2539, K. 2021/1068, T. 10.02.2021
PDF DOCX UDF
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2020/2539
Karar No
2021/1068
Karar Tarihi
10.02.2021
Dava Türü
Hukuk
Hukuk Alanı
İcra İflas Hukuku
Karar Sonucu
REDDİNE
Karar Metni Tam metin · resmî kaynaktan

11. Hukuk Dairesi         2020/2539 E.  ,  2021/1068 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.12.2016 tarih ve 2014/63 E. - 2016/853 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 09.11.2018 tarih ve 2017/1155 E. - 2018/2384 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Dava genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağa yönelik başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalılar vekili, davalıları davacı bankaya herhangi bir borcu bulunmadığını, alacağın yargılamayı gerektirdiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 1.689.00,62 TL asıl alacak, 3.503.525,13 TL işlemiş faiz, 175.176,26 TL gider vergisi olmak üzere toplam 5.367.705,01 TL alacaklı olduğu, her ne kadar davacı bankanın dava dışı şirkete alacağın devrini vaat etmiş ise de, bu sözleşmede bankanın takip ve davaları yürütmeye devam edeceğinin belirtildiği, 200.000,00 TL'lik işlemiş faiz yönünden davanın kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, yargılama sırasında her ne kadar 28/11/2016 günlü celse için davalı vekilince mazeret beyan edilmiş ve mazeret dilekçesinin alt kısmında yeni duruşma gün ve saatinin UYAP'tan öğrenileceği yolunda beyanda bulunulmuş ve mahkemece de davalı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gün ve saatinin UYAP'tan öğrenilmesine karar verilmiş ise de, mahkemece aynı celsede verilen ara karar ile sözlü yargılama için tebligat çıkartılmasına karar verildiği ve bu tebligatta gün ve saatin belirli olmadığının görüldüğü,

HMK'nun 186.maddesi uyarınca mahkemenin tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır olmaları açısından iki tarafı davet edeceğinin düzenlendiği, somut olayda mahkemece davetiye çıkarılmış ise de, bu davetiyede duruşma gün ve saati yazılı olmadığından, yapılan işlemin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesinin 19.12.2016 tarih, 2014/63 esas, 2016/853 karar sayılı kararının kaldırılmasına, sözlü yargılama için HMK'nun 186.maddesi uyarınca işlem yapılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere dosyanın 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiştir. Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesinin işbu kararı niteliği itibariyle kesin olduğundan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 10.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Mevzuat & Etiketler
REDDİNE Yargıtay Hukuk İcra İflas Hukuku 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu K6100 md.6 HMK md.353/1 HMK md.186
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog