14. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.05.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, taşınmazın satılması suretiyle ortaklığın giderilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuş, İntifa hakkı sahibi dahili davalı ... davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın satılması suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir. Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Dava konusu 96 ada 33 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki şerhe göre davacı ...'in payı üzerinde ... lehine 29.01.2011 tarihinde intifa hakkı tesis edildiği anlaşılmaktadır.

01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 700. maddesi “bir paydaşın kendi payı üzerinde intifa hakkı kurması halinde, diğer paydaşlardan biri intifa hakkının kurulduğunun kendisine tebliğinden başlayarak üç ay içinde paylaşma isteminde bulunursa satış yoluyla paylaşmada intifa hakkı buna düşecek bedel üzerinde devam eder” hükmünü taşımaktadır.

Davaya konu taşınmazda intifa hakkı kurulduğu hususunda diğer paydaşlara Türk Medeni Kanunu'nun 700. maddesinde öngörülen biçimde bir bildirimde bulunulmamıştır. Taşınmazdaki pay üzerinde intifa hakkı kurulduğu tebliğ edilmediğine göre 07.05.2012 tarihinde açılan davanın süresinde olduğunun kabulü gerekir. Yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda, mahkemece pay üzerinde intifa hakkı bulunmaksızın satış yoluyla paydaşlığın giderilmesine, intifa hakkının söz konusu paya düşecek bedel üzerinde devam etmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde intifa hakkına ilişkin olarak bir karar verilmeksizin hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de 492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca taşınmazların satış bedeli üzerinden “binde 11,38” nispi karar harcı alınması gerektiği göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde “yüzde 11,38” harç alınması da doğru görülmemiştir.