2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, zinaya dayalı davasının reddi, tazminat ve nafaka miktarları yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının kabul edilen davası, kendi davasının ve tazminat taleplerinin reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar ve velâyet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuğun ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3.Bölge adliye mahkemesi kararının kadın yararına hükmolunan tazminatlara ilişkin hüküm fıkrasında “Şeklinde düzenlenmesine” ifadesi kullanılmak suretiyle kadının tazminat talepleri yönünden yeniden esas hakkında hüküm tesis edilmiştir. Kadın yararına hükmolunan tazminatlar hususunda eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektimiştir. (HMK m.

353.f.l/b-2).