9. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip anne ve babası olan müştekilerden ...’in, 12.11.2008 günlü duruşma ifadesi ile 16.10.2008 havale tarihli dilekçesiyle şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi ve ...’in ise 17.12.2012 günlü duruşmada şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları ile duruşma ifadesinde hazır bulunan sosyal hizmet uzmanının beyanı, olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, tanık ifadeleri ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.