9. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan dolayı mahkemenin 07.07.2015 gün ve 2015/215 Esas, 2015/502 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 105/1, 62. maddeleri gereğince tecilli 10 ay hapis cezasına ilişkin kurulan hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesinin ardından hükümlünün belirlenen süre içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlemesi nedeniyle hakkında yapılan ihbara istinaden erteli hükmü kuran mahkemece TCK'nın 51/7. maddesi gereğince ertelenen cezanın aynen infazına yönelik olarak verilen 28.03.2017 tarihli ek karar temyiz edilmiş ise de, 07.07.2015 günlü hükmün kesinleşmesinden sonra infaza müteallik olarak mahkemesince verilen kararların Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün ve 66/96 sayılı ilamında da açıklandığı üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesine göre verilmesi nedeniyle aynı Kanunun 101/3. maddesi gereğince itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı sabit olduğundan, hükümlü müdafisinin temyiz istemi 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip, bu hususta gerekli karar mahallinde merciince verilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine İADESİNE, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.