9. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümlerin sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilince temyiz edilmesi ve sanık müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnameyle Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya müdafinin katılmadığı gözetilerek duruşmasız yapılan değerlendirmede başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mevcut doktor raporuna göre kendisinde orta derecede zeka geriliği bulunan mağdureye sulh hukuk mahkemesince tayin edilen vasi Mevlüt'ün mahkemece yüzüne verilen kararı temyiz etmemesi karşısında, akıl zayıflığı nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmaksızın yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddelerine muhalefet edilmesi,

Sanık müdafisinin nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mahkemece atılı suçtan dolayı hükmedilecek temel cezanın tespiti sırasında mükerrer değerlendirme yapılmasını önleyici mahiyetteki 5237 sayılı TCK'nın 61/3. maddesinde yer alan "Birinci fıkrada belirtilen hususların suçun unsurunu oluşturduğu hallerde, bunlar temel cezanın belirlenmesinde ayrıca göz önünde bulundurulmaz." düzenlemesi nazara alınmadan esasen orta düzeyde zeka geriliği bulunduğu için aynı Kanunun 102/3-a. maddesi kapsamında beden veya ruhsal bakımdan eyleme karşı kendisini savunamayacak durumda olduğu kabul edilen mağdureye cinsel saldırıda bulunduğu için anılan maddeye göre cezasında artırım yapılan sanık hakkında aynı gerekçeyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi, Kabul ve uygulamaya göre de;

Müsnet suçtan dolayı mağdurenin ruh sağlığının bozulması sebebiyle neticenin ağırlığına göre cezanın 5237 sayılı TCK'nın 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince 20 yıla kadar artırılmasının mümkün olduğu nazara alınarak söz konusu kanun maddeleri ile hakkaniyet kuralları da gözetilerek uygun bir ceza tayini gerektiği halde yazılı şekilde 102/5. maddesinin uygulama dışı bırakılarak hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.