7. Hukuk Dairesi

Davacı vekili, müvekkilinin paydaşı olduğu dava konusu 145 parsel sayılı taşınmazda davalıya satılan hissenin önalım hakkı nedeniyle müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, fiili taksim iddiasında bulunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, taşınmazda fiili taksim olgusunun gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, AAÜT uyarınca 20.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, karar verilmiştir. Davacı vekili, istinaf yoluna başvurmuştur. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabul ve kısmen reddi ile,HMK' nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca Antalya 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01/03/2019 tarih ve 2017/743 Esas, 2019/74 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine, davacının davasının reddine, harcı yatırılıp dava konusu edilen miktar 1.000,00 TL olduğu ve davalının kendisini vekil ile temsil ettirdiği gerekçesiyle, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 1.000,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, hükmedilen miktar itibarı ile HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak oy birliği ile karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 13.09.2019 tarihli ek kararı ile harcı yatırılan dava değerinin 1.000,00 TL olduğu ve hüküm tarihinde 58.800,00 TL olan temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz yoluna başvuru dilekçesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366/1 maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 346/1 maddeleri ve 362/1.a maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. Davacı vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir. Somut olayda; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 12.07.2019 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının kaldırılarak HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan ve davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 13.09.2019 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.