(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi

Davacılar, davalı ile imzaladıkları 19.8.1988 tarihli devre tatil sözleşmesi gereğince, Manavgat İlçesi, ..... mevkiinde bulunan .... ve .... parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ..... Tatil Sitesinde davacı ...'ün C bölgesinde bulunan 4.tip 74 nolu evin 5.döneminin, davacı Hatice'nin de aynı evin 4. döneminde devre tatil hakkına sahip olduğunu, davalı tarafından gönderilen 14.2.2005 tarihli yazı ile, yenileştirme ve iyileştirme kapsamında siteye 11.557.000 TL. tutarında harcama yapıldığını, bu miktarın yenileme katkı payı adı altında devre sahiplerinin hisselerine düşen tutarlarda ödemeleri gerektiğinin bildirildiğini, oysa ki sözleşmenin 10. maddesinin c fıkrası gereğince, devre sahipleri olarak ödemekle yükümlü oldukları miktarın, işletme servis bedellerinden ibaret olduğunu, davalının bu servis bedellerini de keyfi olarak fahiş belirlediğini, kapasite artırma ve ek gelir sağlamayı amaçlayan otel, havuz gibi harcamaların devre sahiplerinden talep edilemeyeceğini, bu talebin 4077 sayılı yasa ve yönetmelik hükümlerine ve hakkaniyet ilkelerine de aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı tarafça yenileme katkı payı adı altında talep edilen davacı ... için 1.119 TL. Davacı ...... için 895 TL. Bedelden sorumlu olmadıklarının tespitiyle bu konuda yaratılan muarazanın men’ine, işletme servis bedeli olarak ödenmesi talep edilen davacı ... için 1.771 TL. ..... için 1.771 TL.nin 416,00 TL.na indirilerek bakiyesinden borçlu olmadıklarının tesbitine karar verilmesini istemişlerdir. Davalı, yenileme katkı payına ilişkin talebin, sözleşme, yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiş, birleştirilen davada ise, yapılan bu imalatlar nedeniyle devre tatil hakkının rayiç değerinin arttığını, bu artış oranında 2010/3205-12758 da davalı-karşı davacının sebepsiz zenginleştiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 2.685 TL. Tazminatın, zenginleşmenin meydana geldiği 29.12.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, asıl dava yönünden, davanın kısmen kabulüne, davacıların her birinin, yenileme katkı payı olarak talep edilen bedelin, 177,13 TL’lik miktarından borçlu olduklarının bakiye miktardan ise borçlu olmadıklarının tespitine, 2005 yılı devre servis bedelinin 416,00 TL. Olarak kabulü ile 1.355 TL. Yönünden borçlu olmadıklarının tesbitine, birleşen davanın ise, BK.nun 66. maddesi gereğince 1 yıllık sürede açılmadığından zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Davacılar, bu dava ile, davalı şirket tarafından gönderilen 14.2.2005 tarihli yazı ile, yapılan işler gerekçe gösterilmek suretiyle, “yenileme katkı payı” adı altında ödeme yapılmasının talep edilemeyeceğini belirterek, borçlu olmadığının tespitini ve bu hususta yaratılan muarazanın men’ini ayrıca kendisine tanınan yetkiyi kötüye kullanarak ve yüksek miktarda "işletme (devre) servis bedeli" belirlenerek ödenmesinin talep edildiğini ve bu bedelden de 416,00 TL. dışında borçlu olmadıklarının tesbitini istemiş, davalı ise, yapılan yenileyici ve iyileştirici imalatlar nedeniyle devre tatil sahiplerinin hisselerine düşen bedeli ödemekle yükümlü olduklarını, bu nedenle davacının talebinde haklı olmadığını savunmuş, 28.12.2006 tarihinde açmış olduğu birleşen dava ile de, davalı-karşı davacıların sebepsiz zenginleşmesine dayanarak, tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece, asıl davada, 6.6.2008 tarihli bilirkişi raporu gereğince hüküm kurulmuş ise de, söz konusu raporda; 2001 yılından başlayarak 2006 yılı sonuna kadar, davalı şirket tarafından yapılan makul ve normal tamirat, tadilat, yenileme ve onarım giderlerinden, ünite ve devre başına düşen bedelin tespit edildiği ve buna göre davacıların ünite tipine göre sorumlu olması gereken miktarın belirlendiği anlaşılmaktadır. Ancak asıl dava açısından davanın dayanağı, 14.2.2005 tarihli yazı kapsamında talep edilen yenileme ve iyileştirme giderlerinden doğan yenileme katkı payı alacağı olduğuna göre, davacıların ... bu davada borçlu olmadığının tespitini talep ettiği 14.2.2005 tarihli yazı kapsamında istenen bedel gözetilerek, bu tarihe kadar yapılan yenileyici ve iyileştirici giderler nedeniyle davacıdan talep edilebilecek tutarın belirlenmesi ve bu tutar dışındaki bedelden davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, anılan yazı tarihi aşılarak 2006 yılı sonuna kadar yapılan iyileştirme bedelleri üzerinden değerlendirme yapılması, usul ve yasaya aykırı olup davacılar yararına bozmayı gerektirir.2010/3205-12758

3.Birleşen dava ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davalı-karşı davacı şirket tarafından, 29.12.2005 tarihi itibariyle devre sahibinin sebepsiz zenginleşmesinin meydana geldiği belirtilerek, bu tarihe kadar yapılan yenileme giderleri nedeniyle tazminat isteminde bulunulduğuna göre, benzer dosyalarda Dairemize ait bozma kararlarında da ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, davalı-karşı davacının, objektif iyiniyet kurallarına göre, evlerin ve müşterek kullanıma ayrılan yerlerin normal olarak kullanılabilmesi, varlığını koruyabilmesi için zaruri olan bakım ve onarımı, evlerdeki yıpranan eşyaların zorunlu olarak yenilenmesi için gereken masrafları davacı-karşı davalı devre tatilciden sözleşme kapsamına göre isteyebileceğinin kabulü gerekeceğinden, davalı-karşı davacı şirketin sebepsiz zenginleşmeye dayalı söz konusu talep hakkının da anılan sözleşmeden doğduğunun kabulü gerekir. Sözleşmeden doğan davalarda, Borçlar Kanununun 125. maddesi gereğince zamanaşımı süresi 10 yıl olup, birleşen davanın açıldığı tarih itibariyle de 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadığından, mahkemece işin esası incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davanın sözleşmeden doğduğu gözardı edilerek, yazılı şekilde birleşen davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.