2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafakalar, tazminatlar ve eşya alacağı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine  paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına   nazaran * davacı kadın   yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun  4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü  nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3.Davacı kadın kişisel malların iadesini istemiş başvurma harcı yatırılmıştır.  Nisbi harç tamamlattırılarak ( Harçlar Kanunu md. 30 – 32 )  bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4.Toplanan delillerden davacı kadının mevcut malvarlığı ve geliri kadını yoksulluktan kurtaracak nitelikte olup, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır.Davacı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.