2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.    Davacı S. Ö. tarafından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayanılarak açılan dava, kanıtlanamadığı gerekçesiyle yerel mahkemece reddedilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. Tarafların 18.07.2002 tarihinde evlendikleri, davacının en son 22.05.2003 tarihinde hap içmek suretiyle intihar girişiminde bulunmasından sonra hamileyken babasının evine döndüğü, boşanma davasının açıldığı 30.05.2003 tarihinden sonra 1.8.2003 tarihinde doğum yaptığı dosya kapsamıyla sabittir.

Davalının  kardeşinin 24.02.2003 tarihinde davacıyı dövdüğü dosyadaki hazırlık evrakında ve tanık ifadelerinden anlaşılmaktadır. Bu olay sonrası taraflar ayrılmışlar davalının barışma girişimi sonucu davalının ailesinden uzakta ev tutulması koşuluyla davacının babasının evinin yakınındaki bir evde taraflar Mayıs 2005’de yirmi gün yaşadıktan sonra davalının yeniden evi taşıma konusunda davacıya manevi baskı kurması sonucu davacı intihar girişiminde bulunmuş ve o tarihten sonra da bir araya gelmemişlerdir. Davalının kardeşinin davacıyı dövmesine engel olmadığı gibi bu olayı sürekli inkar ederek yeniden evi kendi ailesinin yanına taşıma konusunda davacıya baskı yapması, davacıdaki güven duygusunu ciddi biçimde sarsmıştır. Uzman psikolog raporu ve tüm dosya kapsamından taraflar arasındaki ortak hayatın temelinden sarsıldığı, evlilik birliğinin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin bulunduğu sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Boşanmaya karar verilecek yerde , davanın reddi doğru bulunmamıştır.  SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi.  08.05.2006 pzt.