20. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

Dava, markaya ve coğrafi işarete tecavüzün tespiti, men'i ve ref'i istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davalının ürettiği ürünlerin davacı Belediye tarafından devralınan coğrafi işaret tescillerine konu ürünlerin özelliklerini taşımadığı, bu itibarla davalı tarafından üretilen dava konusu ürünler üzerinde "..." ibaresinin kullanımının, davacı belediyenin tescilli coğrafi işaretlerden kaynaklanan haklarına, 6769 sayılı SMK'nun 33 ve 53. maddeleri kapsamında tecavüz teşkil ettiği, buna karşılık "..." ibaresinin "halı"emtiasında ayırt ediciliği çok düşük bir ibare olduğu, davalının da ürünlerinde "..." ibaresinin yanında "..." ibaresini kullanmakla yeterli ayırt ediciliği sağladığı, dolayısıyla davalının anılan ürünlerinde "... ..." ibaresini kullanmasının, davacı genel müdürlüğün 1982/072674 (Tescil no:...) numaralı markasından kaynaklanan haklara tecavüz oluşturmadığı, bu durum karşısında davalının, dava konusu ürünlerinde "... ..." ibaresini kullanmasının, bir yandan davacı genel müdürlüğün markasından kaynaklanan haklarına tecavüz oluşturmasa da, diğer yandan davacı belediyenin tescilli coğrafi işaretlerden kaynaklanan haklara tecavüz oluşturacağının tabii bulunduğu, yine mahkemece kurulan hüküm özetinin ilanı kararının da SHK'nın 149/1-g maddesi hükmüne uygun olduğu, mahkeme kararında yer alan "1.024,00-TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ibaresi ile kastedilenin davacı ... olduğunun, hükmün devamındaki ifadelerden açıkça anlaşılması karşısında, anılan hüküm fıkrasının infazda tereddüt yaratmayacağı, yine mahkemece karar başlığında davalı şirketin "coğrafi işareti devreden davalı" olarak gösterilmesi doğru değilse de bu yanlışlığın maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Dairemizce de kararın kaldırılması nedeni yapılmadığı anlaşılmakla, davacı ... Genel Müdürlüğü ile davalı vekilinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davacı ... Genel Müdürlüğü ile davalı vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Davacı ... Genel Müdürlüğü ile davalıdan ayrı ayrı alınması gereken 80,70'er TL maktu istinaf karar ve ilam harcının, anılan taraflarca istinaf başvurusunda yatırılan 54,40'ar TL istinaf karar ve ilam harcından mahsubu ile bakiye 26,30'ar TL'nin anılan taraflardan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,

3.İstinaf aşamasında davacı ... Genel Müdürlüğü ile davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin anılan tarafların uhdelerinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına dair, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 30/06/2022 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 30/06/2022