1. Hukuk Dairesi

Davacı, maliki olduğu 670 parsel sayılı taşınmaza komşu taşınmaz maliki olan davalıların taşkın inşaat yapmak, yol olarak kullanılmak, kapı pencere açmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar A.. ve M.. tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.                                          Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; kayden davacıya ait 670 parsel sayılı taşınmaza, davalılar M..ve A..'nin haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın taşkın bina yapmak ve fiilen kullanmak suretiyle elattıkları  belirlenmek ve bu olgu mahkemece gözetilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı M..'nın tüm, davalı A..nin sair temyiz itirazları yerinde değildir, reddine. Ancak, davalı A..'nin kendi taşınmazındaki yapıya kapı ve pencere açma olgusu Türk Medeni Kanununun 683.maddesinden kaynaklanan mülkiyet hakkının bir gereğidir. Bu olgu davacıya bir zarar vermiyorsa elatmanın varlığından bahsetmek mümkün değildir. Diğer taraftan, proje ve plana aykırı olarak pencere ve kapı açılmasının 3194 sayılı İmar Yasasının 32. ve 42. maddelerine aykırılık teşkil edeceği, bununda idareyi ve idari yaptırımı gerektireceği tartışmasızdır. Öte yandan, kapı ve pencere açılması şeklindeki olgunun davacının mahremiyetini ihlal ettiği yönündeki iddianında dinlenmesine olanak yoktur.

Hal böyle olunca, davalı A..'nin açmış olduğu kapıdan dolayı davacı taşınmazının yol olarak kullanılması sebebiyle sadece elatmanın önlenmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle davalı A..'nin kendi binasında açtığı kapı ve pencerenin kapatılmasına karar verilmesi  isabetsizdir. Davalı A..'nin, bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.11.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.