(Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13921 E.  ,  2013/13693 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten/sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araç ile davacıların yolcusu olduğu davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı trafik kazasında davacıların yaralandığını belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı yaralılar ... ve ... için toplam 2.100,00.-TL maddi tazminatın tüm davalılardan olay tarihinden, davacılar ..., ..., ... ve ... için toplam 220.000,00.-TL manevi tazminatın davalı ...'den olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesiyle arttırmıştır. Davalı ...., Anadolu Türk Sigorta A.Ş. vekilleri ve ... vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile Ömer için 183.989,00.-TL maddi tazminatın 1.550,00.-TL'sine dava, bakiye kısmına ıslah tarihinden tüm davalılardan, ... için 25.000,00.-TL, ... için 7.500,00.-TL, ... ve ... için ayrı ayrı 2.500,00.-TLolmak üzere toplam 37.500,00.-TL manevi tazminatın davalı ...'den olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, ... yönünden maddi tazminatı talebinin reddine, fazlaya dair manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda uyuşmazlık, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Haksız eylem faili, ihtar ve ihbara gerek olmaksızın, zararın doğduğu anda, başka bir anlatımla haksız eylem tarihinden itibaren zararın tamamı için temerrüde düşmüş sayılır. Dolayısıyla, zarar gören, gerek kısmi davaya, gerekse sonradan açtığı ek davaya veya ıslaha konu ettiği kısma ilişkin olarak haksız eylem tarihinden itibaren temerrüt faizi isteme hakkına sahiptir.

Ancak, trafik kazaları esas itibariyle haksız eylem sayılan hallerden olmakla birlikte trafik sigortasını yapan sigortacı bakımından temerrüdün bu tarihte oluştuğunun kabulü mümkün değildir. 2918 sayılı KTK'nın 99/I. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.2.b. maddesi uyarınca, rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Sigortaya başvurulmadan dava açılması veya icra takibi başlatılması halinde ise bu tarihlerde temerrüt gerçekleşir. Açıklanan bu ilke ve alacağı doğuran sebebin esasen haksız eylemden kaynaklanmış olmasına göre, ıslah ile istenilen tazminat için de, aynı tarihten itibaren temerrüt faizi uygulanması gerekir. Zira, davalı ... şirketleri ile davacı arasındaki hukuki ilişkin sözleşme ilişkisi değildir. Borcun nedeni haksız eylemdir. Yukarıda anılan hükümlere göre davalı ... şirketi bakımından temerrüt faizinin başlangıcını oluşturan ihbar yükümlülüğünde esas olan, zarar miktarı değil, kazanın ihbar edilmesidir. Kazanın ihbar edilmesiyle, zararın miktarını belirlemek sigortanın sorumluluğundadır. Bu itibarla, sigorta şirketine başvuru yapılması veya dava açılmasıyla, kaza, davalı ... şirketlerine ihbar edilmiş olacağından, anılan hükümlerde öngörülen koşullar yerine getirilmiş olacaktır.

Somut olayda davalı ... şirketine davadan önce ihbarda bulunulduğuna ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmadığından, dava tarihinde temerrüte düştüğünün kabulü, yine haksız fiil faili olan davalı ... yönünden ise tazminatın tamamı yönünden haksız fiil tarihinde temerrüte düştüğünün kabulü yerine ... için hükmedilen maddi tazminata ... yönünden de dava tarihinden faize hükmedilmesi ve ıslah edilen miktar yönünden ıslah tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

2.Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/IV. maddesi “Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir” hükmünü içermektedir. Buna göre davacılardan ... yönünden mahkemece maddi tazminat yanında manevi tazminat talep edilmesi ve bu kalemler yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olması bakımından maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabul edilen miktarları için AAÜT'nin 3. kısmına göre ayrı ayrı nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ve kabul edilen manevi tazminat miktarları üzerinden davacıların her biri lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken toplam tazminat miktarı üzerinden tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca mahkemece davacılardan ...'nin maddi tazminat talebi reddedilerek davalı ... şirketleri lehine 1.200,00.-TL vekalet ücreti taktir edilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 12. maddesi “(1)Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.333,33 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez” hükmünü içermektedir. Buna göre, ... için talep edilen maddi tazminat miktarı 550,00.-TL olup reddedilen kısım üzerinden davalı ... şirketleri lehine hükmedilen vekalet ücreti karar tarihindeki AAÜT'nin 12/II. maddesine göre fazla belirlenmiş olması da doğru olmayıp bozma nedeni olarak kabul edilmiştir.

Ne var ki, yukarıda 1 ve 2 numaralı bentlerde açıklanan hususlar bozma nedeni ise de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesinin yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.