2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kendi boşanma davasının reddi ve ziynet alacağı davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde tanık ve yemin deliline dayanmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 260. maddesine göre tanık dinlenmeden önce hakkında tanıklık yapacağı olayla ilgili olarak, hakim tarafından kendisine bilgi verilir ve tanıklık edeceği konulara ilişkin bildiklerini söylemesi istenir. Davacı-davalı kadının bildirdiği tanıklar talimat yoluyla dinlenmiş, tanıklar sadece boşanma davası hakkında beyanlarda bulunmuş, ziynet eşyasına ilişkin bilgileri tanıklara sorulmamıştır. Mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri gereğince, davacı-davalı kadının bildirdiği tanıklar usulünce dinlenilerek dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacı-davalı kadının bildirdiği tanıklara ziynet alacağına ilişkin bilgi ve görgüleri sorulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.