1. Hukuk Dairesi

Davacı,198  ada  9  parsel  sayılı  taşınmazın  Sultan  Beyazıt  Vakfından  icareli  olarak  arsa  vasfı  ile  Yunan T. T.  kızı  E.  adına  tespit ve  tescil   edildiğini, ancak  bu  kayıt   malikinin  gerçek  kişi  olmadığını, inançlı   işlemle  onun  malik  olarak  gösterildiğini, gerçekte   taşınmazın  kilisenin  zilyet  ve  tasarrufunda   olup  Eshası Hükmiye  Cetvelinde  ve  1936  beyannamesinde  yer   aldığını  ileri  sürerek   tapu  iptali ve   tescil  isteğinde   bulunmuştur. Davalı,  hak  düşürücü  sürenin  geçtiğini belirtip  davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, davanın  reddine  ilişkin  olarak  verilen  karar Dairece"  yeni   yasal  düzenlemeler çerçevesinde  araştırma  ve  inceleme  yapılması   gerektiği"   gerekçeleri  ile  bozulmuş, olup, hükmüne   uyulan  bozma  ilamı  doğrultsunda  yapılan  yargılama  sonucunda  davanın  kısmen  kabulüne  karar  verilmiştir.

Karar, davalı  vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü Dava, Ortaköy A.F.  Rum Kilisesi  ve Ayayorgi Kilisesi   Kabristanı  ve  Mektepleri  Vakfı tarafından  açılan   tapu  iptali ve  tescil  isteğine  ilişkindir.

Mahkemece, Hazine ve  kayyım  sıfatıyla  İstanbul Deftardarlığı  aleyhine  açılan  davanın  husumetten  reddine,  Vakıflar Genel  Müdürlüğü  aleyhine   açılan  davanın  kabulüne   karar  verilmiştir.Dosya  içeriğinden ve  toplanan  delillerden; çekişmeli  198  ada  9  parsel  sayılı  taşınmazın  Sultan  Beyazıt Vakfından  icareli  olarak 10.4.1950 tarihinde kadastroca  Yunan  T.E. T.  adına   tespit ve  tescil   edildiği, gaip  olduğu  gerekçesiyle  İstanbul 1. Sulh Hukuk  Hakimliğinin  9.4.1991  tarih 21/146  sayılı  kararı  ile 3561 Sayılı  Yasa  gereğince  İstanbul  Defterdarının  kayyım  atandığı; davacı   vakıf  tarafından  Vakıflar  İdaresine  beyanname  verilmiş olduğu, ayrıca  dava  konusu  parsel  üzerinde  iki  adet  T.  kızı  E. tarafından  davacı   vakfa  bağışlandığının bildirildiği,Vakıflar İdaresi  tarafından  Hazine  aleyhine  açılan  tescil  davası  sonunda, 25.10.2005  tarih  155/ 269  sayılı ilam ile  mahlulen  Sultan Beyazıt  Vakfı  adına  tesciline  karar  verilerek, temyiz  edilmeksizin  10.7.2006   tarihinde  kesinleştiği, 27.6.2007 tarihli  bilirkişi  raporunda; nam-ı  müstear  yoluyla  T.   kızı E.  adına  kayıtlı   taşınmaz  için  2762  Sayılı  yasanın  29.  maddesinin  uygulanmasına  olanak   bulunmadığının, davacı vakfı  adına  tescili  gerektiğini bildirerek  eldeki  davayı  açmış, mahkemece  T.  kızı E.'nun  gerçek  kişi  olup, mirasçısı  bulunmadığı ve  gaip   olduğundan   çekişmeli  taşınmazın  vakfına  rücu  edeceği  gerekçesiyle  davalı  vakıflar   idaresi   bakımından  davanın  esastan , diğer  davalılar  yönünden  ise  husumetten  reddine, dair   kararın  davacı  tarafından temyizi   üzerine, Dairece  yürürlüğe  giren  yeni  yasal  düzenlemeler  çerçevesinde  toplanan ve  toplanacak  tarafı  delillerinin  değerlendirilmesi gerektiği"  gerekçeleri  ile   bozulmasına  karar  verilmiştir.

Ne var ki,  eksiğin  tamamlatılması  sonucu   getirtilen  ve  dosyaya  sunulan  Vakıflar Genel  Müdürlüğünün 29.01.2010  tarihli  yazısı  ve   eklerinden  de   anlaşılacağı  üzere: davacı  vakıf  tarafından  çekişme  konusu   taşınmazla  ilgili  olarak 5737  Sayılı  Vakıflar  Kanununun geçici   7.  maddesine  istinaden  adı  geçen  vakfın  vakıfları  adına  tescili   için  7.8.2008  tarihli  yazısı   ile  müracaatı olduğu, 5737 Sayılı Vakıflar Kanununun geçici 7. maddesi  gereği Vakıflar Meclisince  değerlendirilerek karar  altına  alınmak  üzere 5.11.2009 tarihli  yazısı  ile   Vakıflar Genel Müdürlüğüne  gönderildiğinin  çalışmaların  halen  devam  ettiğinin  bildirildiği  görülmektedir. Öle  ise, söz  konusu  müracaatın  sonucunun ve  oluşacak  Vakıflar Meclisi  Kararının  beklenilmesi v e  sonucuna  göre  bir  karar  verilmesi  gerekeceğinde  kuşku  yoktur. Davalının bu yöne   değinen  temyiz  itirazları  yerindedir.Kabulü  ile   hükmün  açıklanan  nedene   hasren  HUMK'nun 428. maddesi  gereğince  BOZULMASINA, alınan peşin  harcın  temyiz edene  geri  verilmesine, 19.4.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.