Aramaya Dön

(Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi

Esas No
E. 2010/8751
Karar No
K. 2010/10300
Karar Tarihi
Karar Sonucu
REDDİNE
Hukuk Alanı
Ticaret Hukuku

(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8751 E.  ,  2010/10300 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, Hakem Heyetince verilen 25.11.2009 gün, 2009/23-14 Esas ve 2009/7 sayılı Karar, süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekilince temyiz edilmiş ve Kadıköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce Daire’mize gönderilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R-

Davacılar vekili, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinin desteği ...’ın aracına tam kusurlu çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek, toplam 133.498.00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ölenin eşi ... ve reşit olmayan kızı ... ...için, müvekkili şirketçe yaptırılan aktüer hesabı sonucu belirlenen toplam 16.502.00 TL destek tazminatını ödemeye hazır olduklarını, fazlaya ilişkin talebi kabul etmediklerini savunmuştur.

Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, eş ... için 28.423.57 TL, çocuk ... ...... için 9.474.57 TL destek tazminatının davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1.14.06.2007 tarih, 26552 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesinin 12. fıkrasına göre, “ Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında, açık ve yazılı şekilde yapılması gereken sözleşme ile daha yüksek bir tutar belirlenmemişse, hakemin verdiği kırk bin Türk Lirasına kadar olan kararlar her iki taraf için kesindir. Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki kararlar için temyize gidilebilir.”

Temyize konu karar, anılan Yasa’nın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2.Davacılar vekili, temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını da ileri sürmüş ise de; davalı vekilinin temyiz dilekçesi miktar yönünden reddedildiğinden, buna bağlı olarak davacı vekilinin temyiz dilekçesinin de reddi gerekmiştir,

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ... şirketine geri verilmesine 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.