8. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 09.11.2021 tarihli ek kararıyla sanık vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, vekalet ücretini Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 E, 2018/113 K sayılı ilamında açıklandığı üzere Samsun Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyize tabi bulunduğu kabul edilerek ek kararın kaldırılmasına;

Sanık müdafinin temyizinin beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olup temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan ve ilk derece mahkemesinde aynı davada yargılandığı eşe karşı yaralama ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararları verilmiş sanık hakkında, avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin, vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Suluova Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.