2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalının, kocanın boşanma davasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı-davalının kendi davasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı-davalının vekili, 07.04.2008 tarihli dilekçesiyle vekillik görevinden çekildiğini bildirmiş, bu beyan karşı tarafın hazır bulunduğu oturumda duruşma zaptına kaydedilmiştir. Bundan sonraki 27.06.2008 tarihli oturuma davacı-davalı (asıl) gelmemiştir. Davacı-davalının gelmediği 27.06.2008 tarihli oturumda hazır olan davalı-davacı (koca) kendi davasını sürdüreceğini beyan etmiştir.

Bu beyan, davacı-davalı (kadın)'ın boşanma davasını takip etmeyeceği anlamındadır. Bu durumda davacı-davalı (kadın) tarafından açılan boşanma davasının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409.maddesi gereğince 27.06.2008 tarihi itibariyle işlemden kaldırılması gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde sübut bulmadığından bahisle ret kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.