2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle  davacının (koca) manevi tazminat isteminin Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesinden kaynaklanmakta olduğunun anlaşılmasına göre davacı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davacı koca eşinin evlilik birliği içinde 1.1.2002 tarihinden sonra edinmiş olduğu taşınmaz alımına satın alma sırasında yapmış olduğu katkı bedeli nedeniyle değer artış payı talebinde bulunmuştur. (TMK.m.227)

Toplanan delillerden davalı kadının devamlı olarak çalıştığı, taşınmazın alım tarihinde emekli olup ikramiye ile nema ödemesi aldığı, davacı kocanın ise 1980’li yıllardan sonra düzenli geliri bulunan bir işte çalışmadığı, dolmuş duraklarındaki  ara işlerde haftalık 50-60 TL’ye (YTL) çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle davacı taşınmaza katkıda bulunduğunu kanıtlayamamıştır. Açıklanan nedenle davacının değer  artış payı istemine yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekliyle kabulü yönünde hüküm kurulması doğru olmamıştır.