2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-karşılık davacı tarafından, kendi davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı-karşılık davalının, eşiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı ve bunu da açıkça ifade ettiği, bu suretle Türk Medeni Kanununun 185/3 maddesindeki yasal yükümlülüğünü ihlal ettiği, anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşılık davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşılık davacının davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile karşılık davanın reddi doğru bulunmamıştır.