20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kocanın reddedilen boşanma davası ve manevi tazminat yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 13.07.2010 gününde duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı N. Ö.. vekili Av. S.C.. geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı E. Ö.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın manevi tazminata yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Toplanan delillerden; boşanmaya neden olan olaylarda eşini yaralayan davalı-davacı kadının da az da olsa kusurlu olduğu, Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulü gerekir. Ne var ki, davalı-davacı kadının davasının kabulü ile boşanmaya karar verildiğinden ve bu karar da temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden davacı-davalı kocanın boşanma davasının konusu kalmamıştır. Mahkemece, davacı-davalı kocanın davasının konusu kalmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.