2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı anne H.; k. M.’in babası tarafından kaçırıldığını, uzun zaman kendisine gösterilmediğini belirtmiştir. Davalı H., bu konuyla ilgili olarak Şişli Cumhuriyet Başsavcılığına 08.06.2005 tarihinde şikayet dilekçesi sunmuş, babanın çocuğu başkasına verdiğini, diğer çocukları da kaçırdığını belirtmiştir. Toplanan delillerden, annenin çocuğun baba tarafından kaçırılması nedeniyle çocukla görüşemediği anlaşılmaktadır. Açıklanan bu nedenle davalı annenin küçüğe karşı özen yükümlülüğünü yerine getirmediği söylenemez. Kaldı ki, Bingöl Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 24.12.2007 tarihinde kesinleşen 2007/1007-858 sayılı kararı ile de küçük Muhammet’in velayeti anneye verilmiştir. Evlat edinmede asıl olan anne-babanın rızasının aranmasıdır (TMK.md.309/1). Küçüğün evlat edinilmesine annenin rızası bulunmamaktadır. Türk Medeni Kanununun 311.madde koşulları da oluşmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.