(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/15636 E.  ,  2013/18714 K.

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, Dava; 28.08.2008 tarihindeki iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat davalarının reddine, davacı eş için 35.000,00TL davacı çocuklar için 17.000,00'er TL, davacı baba için 15.000,00TL ve davacı kardeşler için 2.000,00'erTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından,Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edilen zararlandırıcı olayda %10 oranında ise kazalının mütefarik kusurunun bulunduğu,15.11.2012 tarihli kararın 4 numaralı bendinde davalılar tarafından ödenen toplam 111,00TL yargılama giderinin kabul red oranına göre 534,82TL sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesinin kararlaştırıldığı anlaşılmıştır. 6100 sayılı H.M.K'nın 323.maddesinde yargılama giderlerinin nelerden ibaret olduğu belirtilirken aynı yasanın 326/2 maddesinde de davanın kısmen kabulü durumunda yargılama giderlerinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırılacağı düzenlenmiştir. Somut olayda davalılar tarafından ödenen toplam yargılama giderinin 111,00TL olmasına ve kabul red oranına göre davacılar payına düşen yargılama giderinin 29,93TL bulunmasına rağmen bu miktarın 15.11.2012 tarihli kararda 534,82TL olarak gösterilmesi hatalı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.