2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 180. maddesi uyarınca, dava dilekçesinde sözü edilen ve davacının elinde bulunan belgenin asıllarıyla birlikte (harç ve vergiye tabi olmaksızın) davalı sayısından bir fazla düzenlenmiş örneklerinin veya sadece örneklerinin, dava dilekçesine eklenerek mahkemeye verilmesi zorunludur. Bu zorunluluk, davacının elinde bulunan yazılı belgeler (deliller) içindir. Tanık listesi bu anlamda yazılı delil olarak kabul edilemez. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 163. maddesi uyarınca, taraflara kesin süre verilirken, bu sürenin yasaya uygun ve tarafların iddia ve savunmalarını kısıtlayacak nitelikte olmaması gerekir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, davacıya tensip kararı ile tanıklarını da kapsayacak şekilde delillerini bildirmesi için kesin süre verilmesi davacının davasını kanıtlaması yönünden kısıtlayıcı bir durum yaratmıştır. Böylece, davacının geçerli olmadığı açıklanan bu kesin süre içersinde delil listesini vermemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması da, usul ve yasaya aykırı olmuştur.