2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, yoksuluk nafakası ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Toplanan delillerden tarafların karşılıklı olarak birbirlerine ağır sözlerle hakaret ettikleri, davalı kocanın ayrıca eşini istemediğini söyleyerek onu ortak konuttan kovduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda, her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmamıştır. Davalı-davacı kocanın belirtilen kusurlu davranışları aynı zamanda davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğinden tarafların ekonomik ve sosyal durumu, kusur dağılımı gözönüne alınarak, davacı kadın yararına hakkaniyete uygun miktarda manevi tazminat (TMK.md.174/2) takdiri gerekirken; manevi tazminat talebinin kusur belirlemesine bağlı olarak reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.