2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının yoksulluk nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2.Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Her ne kadar boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar "eşit kusurlu" kabul edilmişler ise de, davacı tanığı H.in beyanından, davalının eşine fiziki şiddet uyguladığı da anlaşılmaktadır. Kocanın mahkemece kabul edilen kusurları yanında bu fiziki şiddet olayı da dikkate alındığında davacıya göre daha fazla kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Talep halinde, boşanmada daha fazla kusurlu olan taraf da diğer tarafa uygun miktarda maddi (TMK. md. 174/1) ve kişilik haklarına saldırı koşulu da gerçekleşmişse uygun miktarda manevi (TMK. md. 174/2) tazminat ödemekle sorumlu tutulmalıdır. Hal böyleyken eşit kusurlu oldukları kabul edilerek davacının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.