2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 168. maddesine göre boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme eşlerden birinin yerleşim yeri ya da davadan önce son altı aydan beri birlikle oturdukları yer mahkemesidir. Aynı Yasanın 19. maddesine göre de, yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalmak niyetiyle oturduğu yerdir. 29.04.2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak, yayımı tarihinde yürürlüğe giren 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa göre kişilerin yerleşim yeri adreslerinin nüfus aile kütüklerinde bulunması zorunludur (md. 7/g). Bu Kanuna dayanılarak çıkarılan ve 15.08.2007 tarihinde yürürlüğe konulan Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliğine göre de, yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanı esas alınır (5490 s. K. md. 50/1, Yönetmelik md. 13/1 ). Adres beyan formundaki bildirim aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Tarafların evlilik birliğinin devamı süresince Görele'de oturdukları anlaşılmaktadır. Davacının yerleşim yerinin Gebze olduğuna ilişkin sunulan belgenin düzenleme tarihi 07.02.2011 olup, dava tarihinden sonradır. Dosyaya sunulan nüfus kayıt örneğinde ise 03.12.2010 tarihinde davcının yerleşim yerinin Görele olduğu bildirilmiştir. Davacı kadın vekilinin vekaletnamesinde de kadının adresi olarak Görele gösterilmiştir. Gerçekleşen bu dururum karşısında; mahkemece süresinde yapılan yetki itirazının kabulü ile yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken; yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.