2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, yoksulluk nafakası, manevi tazminat, kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle çocukla kişisel ilişki konusunda verilen hükmün kesin hüküm niteliğinde olmadığının; çocuğun yaşının ilerlemesi ve değişen koşullara göre yeniden dava açma olanağının mevcut olduğunun anlaşılmasına göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Boşanmanın fer'i (eki) olan manevi tazminata hükmedilebilmesi için kusur dağılımına ilişkin koşul dışında; boşanma nedeni olan olayların tazminat talep edenin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması gerekir (TMK.md.174/2). Boşanma kararı, kocanın birlik görevlerini yerine getirmemesi şeklindeki kusurlu davranışı gerekçe gösterilerek verilmiştir. Birlik görevlerini yerine getirmeme olayı kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir kusurlu davranış olarak değerlendirilemez. Davalı kocadan kaynaklanan davacı kadının kişilik haklarına sadırı teşkil eden başkaca bir maddi olayın varlığı da kanıtlanamamıştır. O halde, davacı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken; yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.