2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, koca tarafından, kadın yararına takdir edilen nafakalar ve vekalet ücreti yönünden; kadın tarafından ise; kusur tespiti ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davacı kocaya ait temyiz dilekçesi, davalı kadına 06.06.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak davalı kadın vekilince yasada öngörülen 10 günlük süre sonrasında (HUMK.md.433) 20.06.2011 tarihinde verilen dilekçeyle katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunulmuştur. 01.06.1990 günlü ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun kararı da dikkate alınmak suretiyle yasal süresinden sonra yapılan katılma yoluyla temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2.Davacı kocanın temyizine hasren yapılan incelemede; a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Yargılama gideri ve bu cümleden bulunan vekalet ücreti, mahkemece re’sen haksız tarafa yükletilir. Davacı koca açmış olduğu ve mahkemece kabul ile sonuçlanan boşanma davasında kendisini vekil ile temsil ettirmiştir. O halde karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca davacı koca yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacı vekilince talep edilmediğinden bahisle davacı koca yararına vekalet ücretine hükmolunmaması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.