2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm nafakalar, manevi tazminat, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı kadının 5.6.2005 tarihinde şiddet uyguladığı iddiasıyla ilgili olarak, koca tarafından 3.7.2006 tarihinde açılan boşanma davasında, kocanın 15.11.2006 tarihinde davadan feragat etmesi üzerine ret kararı verilmiş ve böylece koca eşinden kaynaklanan kusurları affettiğinden bu tarihten önceki olaylar nedeniyle davalı kadın kusurlu kabul edilemez. Feragatten sonra da davalı kadına atfedilebilecek bir kusur kanıtlanamamıştır. Toplanan delillerden davacı kocanın eşine hakaret edip, şiddet uyguladığı, onu tehdit ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmuştur. Davalı kadın yararına uygun mikktar manevi tazminat verilmesi gerekirken yazılı şekilde ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3.Davacı babanın velayeti anneye bırakılan müşterek çocuğa yönelik olumsuz bir davranışının varlığı kanıtlanamamıştır. Davacı baba ile müşterek çocuk arasında uygun kişisel ilişki kurulmaması (TMK.md.323) doğru görülmemiştir.