2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma kararıyla müşterek çocuğun velayetinin babaya bırakılmasına karar verilmiş, karar 24.03.2009 tarihinde kesinleştiği halde, davalı baba velayet sorumluluğunu üstlenmediği, küçük F.2010 yılı Eylül ayına kadar davacı annenin yanında kaldığı, bu tarihten sonra davalının çocuğu yanına aldığı, ekonomik ve sosyal durumu, bakım ve eğitimini rahatlıkla sağlamasına müsait iken davalının çocuğunu bir etüd merkezine "yatılı" olarak verdiği, çocuğun bir süre burada kaldıktan sonra yeniden annesinin yanına dönüp onunla birlikte yaşamaya başladığı, dava sırasında ise baba yanında kaldığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Müşterek çocuk 19.02.1999 doğumlu olup, mahkemece dinlenmiş, velayet konusunda bir tercihte bulunmamıştır. Mahkemece alınan uzman raporunda ise, çocuğun velayetinin anneye verilmesinin uygun olduğu bildirilmiştir. Gerçekleşen bu olaylara ve uzman görüşüne göre çocuğun velayetinin davalıdan alınarak anneye verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.