2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ile birleştirilen "boşanma ve ziynet alacağı" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve tedbir nafakası, kadının kabul edilen ziynet alacağı talebi ile vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; tedbir nafakası ve tazminatların miktarı, yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmemesi, ziynet alacağının miktarı ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davacı-davalı (koca)'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde; a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda kusurun tamamen davacı-davalı kocada olduğu kabul edilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; mahkemenin de sabit kabul edip kocaya kusur olarak yüklediği gibi, kocanın eşinin bakireliği ve akıl hastalığı hakkında haksız suçlamada bulunduğu ve eşini ailesiyle birlikte oturmaya zorladığı; buna karşılık davalı-davacı kadının da, kocasını sevmediğini söyleyip, kocası hakkında "erkek değil, etek giymesi gerekir" şeklindeki sözleriyle hakaret ettiği; bu suretle boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri gerektiği anlaşılmaktadır. Durum böyleyken, mahkemece kocanın tamamen kusurlu bulunması doğru olmadığı gibi; eşit kusur halinde tazminatlara karar verilemeyeceğinden (TMK.m.174/1-2), kadının bu taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi de doğru olmamış; bozmayı gerektirmiştir.

2.Davalı-davacı (kadın)'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece kadının ziynet alacağı talebinin tamamı için kabul kararı verilmesine, ıslahı bulunmadığından bilirkişice hesaplanan fazla ziynet bedeli yönünden talepten fazlasına hükmedilmesinin mümkün olmadığının (HMK.md.26) anlaşılmasına göre, davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Davalı-davacı (kadın) birleştirilen boşanma davasında dava dilekçesiyle açıkça yoksulluk nafakası (TMK.md.175) talep ettiği halde; bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olmuştur (HMK.md.26). c-Mahkemece davalı-davacı (kadın) yararına kocanın reddedilen boşanma davası ile kendisinin kabul edilen ziynet alacağı davası nedeniyle vekalet ücretine hükmedildiği halde; kendisinin kabul edilen boşanma davası nedeniyle ayrıca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru olmamıştır.