2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm manevi tazminat miktarı ve reddedilen ziynet eşyası alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yargılaması devam eden bir boşanma davasında, boşanmanın fer'i (eki) niteliğinde olan manevi tazminatın boşanma hükmünün kesinleşmesine kadar talep edilebileceğinin tabii olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı ilk dava dilekçesinde boşanmanın fer'i (eki) niteliğinde olmayan ziynet eşyasına yönelik bir alacak talebinde bulunmamıştır. Davacı daha sonra verdiği ek dilekçeyle davasını ıslah ettiğini belirterek dilekçesinde belirttiği ziynet eşyalarının aynen iadesini istemiş; buna ilişkin nispi peşin harcını da yatırmıştır. Islahla (HUMK. md. 83 vd. HMK. md. 183 vd.) talep miktarı değiştirilebilirse de, ıslahla mevcut davaya yeni bir dava eklenemez. Durum böyleyken mahkemece, davacının ıslahla getirdiği ziynet eşyası alacağına yönelik talebi hakkında usulünce açılmış bir dava olmadığı ve bu nedenle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde davanın esasına girilmek suretiyle kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.