2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-davacı kadının kusur, tazminatlar ve tedbir nafakasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince; a-Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşine sürekli şiddet uyguladığı bu nedenle mahkum olduğu, davalı-davacı kadının eylemlerinin ise tepki niteliğinde olduğu kabul edilip, ceza mahkemesinde aklandığı ve boşanmaya neden olan olaylarda kusurun ağırlığının davacı-davalı kocada olduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilip, davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. b-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK.md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.