2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafaka miktarları ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Dava Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı karşılıklı boşanma davası olup, mahkemece tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kocanın eşinin evden gitmesini istediği, annesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, davacı-davalı kadının ise eşine ilgi göstermediği, mahkemece davacı-davalı kadına kusur olarak izafe edilen "eşinin cebinden habersiz para alma" eyleminin kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kocanın ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece bu, yön nazara alınmadan tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine dayanılarak davacı-karşı davalı kadının maddi tazminat isteminin reddi doğru olmamıştır.