2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra açılmıştır. Dava dilekçesi davalı-davacı kadına 10.01.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Tebligata "tebligat zarfı içindeki tensip zaptının 2. maddesindeki hususların tebliğinden itibaren yerine getirilmesi, aksi takdirde dayandığınız delilden vazgeçmiş sayılacağınız ihtar olunur" şeklinde ihtar yazılmıştır. Davalı-davacı kadın vekili 12.01.2012'de cevap ve karşı dava dilekçesi sunmuştur. Bu dilekçesinde tanık deliline de dayanmış, ancak tanık ismi bildirmemiştir. 23.05.2012 tarihli ön inceleme duruşmasına taraflar usulüne uygun davetiye ile çağrılmışlar, davalı-davacı kadın vekili mazeret dilekçesi vermiş, mahkemece de mazereti kabul edilmiştir. Davalı-davacı kadın vekili 04.06.2012'de tanık listesi sunmuş, ancak tanık dinletme talebi mahkemece reddedilmiştir. Ön inceleme yapılmadan, tahkikata esas teşkil etmek üzere taraflar arasındaki çekişmeli hususlar belirlenmeden, davalı-davacıdan delil listesi sunmazı istenemez. Bu bakımdan tensip tutanağının 2'nci maddesi ile bu yönde verilen ara kararı sonuç doğurmaz. Kaldı ki davalı-davacı kadın vekili ön inceleme duruşmasından 12 gün sonra 04.06.2012'de tanık listesi sunmuştur. Ön inceleme duruşmasında uyuşmazlık konuları belirlendikten sonra taraflara delillerini sunmaları için süre verilmesi gerekirken, davalı-davacı kadının delil sunmaktan ve tanık dinletmekten vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesi hukuki dinlenilme hakkının (HMK.md.27) ihlali niteliğindedir. Bu hususun nazara alınmaması usul ve yasaya aykırıdır.

2.Davalı-davacı kadın vekili karşı davanın açıldığı 12.01.2012 tarihinde ziynet ve eşya alacağı için harç yatırmıştır. Mahkeme tarafından usulüne uygun olarak açılmış olan ziynet ve eşya alacağı davaları konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi doğru görülmemiştir.