2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından kusur belirlemesi, velayet, nafakalar yönünden; davacı kadın tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hüküm altına alınan iştirak ve yoksulluk nafakalarının boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren hüküm ifade edeceğinin anlaşılmış bulunmasına göre davalı kocanın tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eslerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMKm. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m. 169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile dava tarihinden sonra tarafların aynı konutta yaşamaya ve masrafların davalı koca tarafından karşılanmasına devam edildiği hususları da dikkate alınarak davacının çocuklar ile birlikte ayrı yaşamaya başladığı 2.7.2009 tarihinden geçerli olmak üzere kadın ve müşterek çocuklar yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.