2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı (koca), davalı eşine, 26.05.2010 tarihinde, Türk Medeni Kanununun 164. maddesinde belirtilen nitelikte "terk ihtarı" tebliğ ettirmiş; temyiz incelemesine konu davayı ise 05.05.2011 tarihinde Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesinde düzenlenen "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" sebebine dayalı olarak açmıştır. Davacının bu dosya kapsamında, terk hukuki sebebine (m.164) dayalı bir boşanma davası (talebi) bulunmamaktadır. Eşine terk ihtarında bulunan taraf; varsa, eşinin ihtar tarihine kadar olan bütün kusurlu davranışlarını affetmiş en azından hoşgörüyle karşılamış sayılır. İhtar tarihinden önceki kusurlarla ilgili bu yargı; ihtarla, eşi ortak konuta dönmeye davet etmenin doğal ve mantıki bir sonucudur. Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesine dayalı olarak açılan bir davadan önce, eşlerden biri tarafından, yukarıda belirtilen nitelikte gönderilmiş bir terk ihtarı mevcut ise; ihtar eden, eşinin ihtar tarihinden önceki kusurlu davranışlarına boşanma sebebi olarak dayanamaz. Bu durumda; mahkemece boşanma sebebi olarak kabul edilen ve davalı kadına kusur olarak yüklenilen birlikte yaşamaktan ve barışmadan kaçınma olgusu ihtar tarihi öncesine dayandığından; boşanma sebebi olarak kabul edilemez. İhtar tarihinden davanın açılmasına kadar geçen dönemde de yeni bir maddi olay ve vakıanın gerçekleştiği de kanıtlanmamıştır. Öyleyse; kanıtlanamayan davanın reddi yerine, yetersiz gerekçeyle davanın kabul edilerek boşanmaya karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı geretirmiştir.