(Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/14731 E.  ,  2012/7854 K.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur. Davalı işveren iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, işyerinin çevresinin açık ve çok geniş bir alana sahip olduğu, işletmenin arka cephesinin tamamen çitsiz olduğu, ön cephedeki tel çitlerin eksik olduğu, güvenlik görevlisinin görevi ile ilgili konularda eğitilmediği, işyeri çevresinin gece dolaşımında zorluk ve risklerin bulunduğu, davalı şirketin davacının iş sözleşmesini feshederken işçinin yapmakla ödevli olduğu görevlerin kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi nedenine dayandığı, ancak buna ilişkin işçinin uyarıldığına dair bilgi ve belge olmadığı, davacının görevini yapmamakta ısrar ettiğine dair delil de bulunmadığı, yapılan feshin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz. 4857 sayılı Kanun'un m. 25/II-h bendine göre "İşçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi" halinde iş sözleşmesi işveren tarafından haklı sebeple feshedilebilir. İşçinin davranışının işyerinde olumsuzluklara yol açması ve artık söz konusu davranışlar nedeniyle çalışma ilişkisinin devamının katlanılmaz hale gelmesi ve işverenden artık bu ilişkiye devamın beklenemeyeceği durumda, işçinin bu davranışı sözleşmenin haklı sebeple feshine yol açmaktadır.

Somut olayda davacının davalıya ait işyerinde gece bekçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının görevi sırasında işinin niteliği gereği göstermesi gereken özeni göstermediği, iş sözleşmesi ile işçinin yerine getirmekle yükümlü olduğu özen yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu durumun işyerinin güvenliğini tehlikeye düşürdüğü, işverene iş sözleşmesini haklı sebeple feshetme yetkisi verdiği gözetilmeden hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca varılmış olması isabetli değildir. İşverence yapılan fesih haklı sebebe dayandığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi hatalı bulunmuştur. Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 19/04/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.