2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Yabancı mahkemece verilen boşanma kararının tanınmasıyla, yabancı ilamın kesin hüküm etkisi hasıl olmuş (5718 s. MÖHUK.m.59), taraflar yabancı mahkeme kararının kesinleştiği 1.7.2009 tarihi itibariyle boşanmışlardır. Bu durumda tarafların birbirlerine karşı evlilik birliğinden kaynaklanan yasal yükümlülükleri aynı tarihte ortadan kalkmıştır. Türk Medeni Kanununun 169'ncu maddesinde yer alan önlemlere ancak boşanma veya ayrılık davasının devamı süresince hükmedilebilir. Evliliğin sona ermesinden sonra Yasanın 169'ncu maddesi tatbik kabiliyetini yitirir ve tedbir nafakasına hükmedilemez (2.H.D.'nin 2012/14566 esas 2012/21053 karar sayılı kararı). Bu hukuki durum dikkate alınmadan davalı ve yanında bulunan müşterek çocuk yararına Türk Medeni Kanununun 169'ncu maddesi çerçevesinde tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3.Yabancı mahkemece verilen boşanma kararında, kadının nafaka talebi reddedilmiş, çocuk için ise boşanma sonrasında nafakaya hükmedilmiştir. Yabancı mahkeme kararının tanınmasına ilişkin hüküm, ilamın belirli kısımlarına münhasır olmayıp, tamamına şamildir. Tanıma kararı yabancı ilama kesin hüküm vasfı kazandırdığına göre, artık kadın yararına bu kesin hükme aykırı düşecek şekilde yoksulluk nafakası takdir edilemez. Çocuk için yabancı ilamda yer alan nafakaya ilişkin hükmün ise tenfiz kararı (5718 s.MÖHUK.m.50)alınmak suretiyle Türkiye'de icrası olanağı mevcuttur. O halde çocuk yararına da iştirak nafakasına hükmedilemez. Bu yön dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.