2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, her iki boşanma davası yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise lehine hükmedilen manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; " evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, bu sonuca tamamen kadının kusurlu tutum ve davranışlarıyla ulaşıldığı, kocanın kusurunun bulunmadığı" kabul edilerek kadının açtığı boşanma davasının reddine, kocanın karşı boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, koca lehine manevi tazminata hükmedilmiştir. Davacı-karşı davalı (kadın)'ın, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu gerçekleşmiş ise de, kocanın da sürekli olarak eşine sinkaflı sözlerle hakaret ettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu halde kocanın eylemleriyle de evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek şekilde temelinden sarsıldığı kabul edilmelidir. Gerçekleşen bu duruma göre, kadın da boşanma davası açmakta haklıdır. O halde, kadının boşanma davasının da kabulü suretiyle tarafların boşanmalarına karar verilmelidir. Bu husus nazara alınmadan kadının boşanma davasının reddi doğru bulunmamış, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiş, bozma sebebine göre, kocanın karşı boşanma davası ve fer'ileri hakkında yeniden karar verilmesi gerekli olduğundan, o yönler incelenmemiştir.