2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; manevi tazminat miktarı, nafaka miktarları ve reddedilen ziynet eşyası alacağı yönünden, davalı koca tarafından ise; boşanma, kusur belirlemesi, manevi tazminat ve harç yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı kadının, manevi tazminata yönelik faiz isteği hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir (HMK.md.36).

3.Toplanan delillerden, özellikle sulh ceza mahkemesinin kararından; davacı kadının dövüldüğü ve bu sebeple ortak konuttan ayrıldığı anlaşılmaktadır. Kural olarak, kolayca taşınabilir nitelikte olan ziynet eşyalarını kadının konutdan olağan koşullarda ayrılması durumunda yanında götürmesi beklenebilir ise de; davacı kadının açıklanan konutdan ayrılma şekline göre; ziynetlerini yanına alması beklenemez. O halde davacının ziynet eşyalarına yönelik davasının kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

4.Boşanma davalarının maktu harca tabi olduğu gözetilmeden yazılı şekilde nispi harca ve bunun da davalıdan alınmasına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.