2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı koca tarafından; reddedilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Toplanan delillerden; davalı-davacı kocanın eşine hakaret etmesine karşılık, davacı-davalı kadının da eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, eşinin önceki evliliğinden olan çocuklarının müşterek eve gelmesini istemediği, eşinin hastalığıyla ilgilenmediği, eşinden sürekli maddi taleplerde bulunup sıkça müşterek konutu terkettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davacı-davalı kadın daha ziyade kusurlu olup olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da boşanma davası açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulüyle boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davalı-davacı kocanın davasının reddi doğru bulunmamıştır. Ancak davacı-davalı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile verilen boşanma hükmü davalı-davacı kocanın temyizinin kapsamı dışında bırakılmak suretiyle usulen kesinleşmiştir. Bu durumda davalı-davacı kocanın boşanma davasındaki boşanma talebinin konusu kalmamıştır. O halde, bu husus gözetilerek davalı-davacı kocanın boşanma talebi hakkında konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek ve yargılama giderleri ile vekalet ücretiyle ilgili olarak hüküm kurulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2.Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-davalı kadın daha ziyade kusurludur. Daha ziyade kusurlu eş yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca yoksulluk nafakasına hükmedilemez. Bu yön gözetilmeksizin davacı-davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.