2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacının manevi tazminata yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacının yoksulluk nafakası talebinin reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacının, dosya içinde bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu Sigortalı İşyeri Tescil Belgesi içeriğinden, 04.01.2012 tarihinde girdiği işin sabit ve düzenli gelir getiren bir iş olmayıp, bu işten de 21.01.2012 tarihinde ayrıldığı, bunun dışında başkaca bir çalışmasının bulunmadığı ve 17.05.2013 tarihli kolluk tutanağında da ev hanımı olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre; davacı kadının boşanma ile yoksulluğa düşeceğinin, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının kadın lehine oluştuğunun kabulü gerekir. Davacının, yoksulluk nafakası isteminin kabulü ile uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, sürekli çalışması ve tarafların ekonomik ve sosyal durumları gerekçe gösterilerek, yoksulluk nafakası talebinin reddi doğru bulunmamıştır.