2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma ve nafaka davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kadın tarafından, kocanın boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece “kadın tam kusurlu” kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu; davacı-davalı kocanın da bağımsız ev açmadığı, müşterek çocuğun kendisinden olmadığını söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin tarafların eşit kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsıldığının kabulü gerekir. Hal böyleyken davalı-davacının tam kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, evlilik birliğinin eşit kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsıldığı anlaşıldığına göre, verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, davalı-davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş, davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2.Boşanmaya sebep olan olaylarda, davalı-davacı kadın daha ziyade kusurlu olmadığına ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleştiğine göre, davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdir edilmesi gerekirken, bu isteğin reddi doğru bulunmamıştır (TMK.md.175).

3.Toplanan delillerle gerçekleşen olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında taraflar aynı oranda kusurlu olup, eşit kusurlu olan taraf yararına maddi ve manevi tazminat takdir edilemeyeceği gözetilmeden, davacı-davalı koca yararına manevi tazminat takdiri doğru bulunmamıştır.