2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kendi boşanma davasının reddi, kocanın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı kocanın güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği, davacı kadının ise eşini aşağıladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı kadının boşanma davasının kabulü ile boşanmaya (TMK md.166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2.Davalı kocanın, esasa cevap süresinden sonra 26.01.2011 tarihinde vermiş olduğu cevap dilekçesiyle davacı kadının boşanma talebini kabul ettiğini bildirerek fer’i taleplerde bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı kocanın harcı verilerek usulüne uygun açılmış dava ya da karşı davası bulunmamaktadır. Hakim, iki taraftan birinin talebi olmaksızın res'en bir davayı tetkik ve halledemez. Ortada davalı tarafından açılmış bir karşılık dava bulunmadığı halde, karşılık dava varmış gibi, bu davanın kabulü ile boşanma kararı verilmesi yok hükmünde olup, kanuna açık aykırılık teşkil eder. Bu bakımdan verilen boşanma kararının bozulması gerekmiştir.