2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusurlu kabul edilmesine ilişkin gerekçesi, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat, yoksulluk ve iştirak nafakaları miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalının yoksulluk nafakası talebi bulunmamaktadır. Talep olmadığı halde davalı yararına yoksulluk nafakası tayini doğru bulunmamıştır.

3.Davalı, cevap dilekçesinde "münasip miktarda manevi tazminat" istemiş, miktarını açıklamamıştır. Talep edilen manevi tazminatın miktarı konusunda davalıdan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31'nci maddesi çerçevesinde açıklama istenip, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu yönde işlem yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4.Davalı, davaya cevabında, ikinci cevap dilekçesinde ve davacının da katıldığı ön inceleme duruşmasında maddi tazminata ilişkin bir talepte bulunmamış, bu talebi ilk defa ön inceleme duruşmasından sonra 2.1.2013 tarihinde verdiği dilekçesinde ileri sürmüştür. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra diğer tarafın açık onayı olmadıkça ve bu hususta ıslah yapılmadıkça savunma genişletilemez (HMK. md. 141/1-2). Davalının maddi tazminat talebine davacının onay verdiğine ilişin bir beyanı olmadığı gibi, bu yönde bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde davalının maddi tazminat talebinin nazara alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde davalı yararına maddi tazminata hükmolunması doğru değildir.